این روزهایم را، مثال یک قناری که در بی نفسی های تهران میخواد پرواز کند ولی توان ندارد، به سخت ترین شکل ممکن میگذرانم.

چقدر دلم آرامش یک سفر را طلب دارد

به جایی که کسی نداند چه چیز را فریاد می زنم...

امروز پنجشنبه است، نوزدهم دی ماه 98، من و مردم ایران مدت هاست در یک غم مزمن فرو رفته ایم.امروز پنجشنبه است و امروز صبح یک اتوبوس در جاده واژگون شد و تعداد زیادی مصدوم شدن یا عمر خودشون رو از دست دادن.

ما از دوتا دنیای متفاوتیم

زندگی با یه دنیای متفاوت،امکان ناپذیره

از هدفم فاصله گرفتم تو این یکسال،ولی فراموشش نکردم، حالا با همین ته مونده انرژی که دارم می جنگم براش، من بدستش میارم، سال دیگه این موقع مینویسم که رسیدم بهش، ولی نه مثل امشب با گریه ای از سر غم، با اشک خوشحالی

پاییز قشنگم داره تموم میشه و من امسال، قشنگی هاشو ندیدم، یا هوا آلوده بود و من در تکاپوی رسیدن به جای امن تنفس بودم، یا اوضاع سیاسی و شلوغی های تهران رو سعی میکردم نبینم پمپ بنزین خای اتش گشیده شده رو

تمام خیابان را در شبانگاه بهمن ماه، قدم می زنم و فکر میکنم و افکارم داد میزنند و من

پریشان

و من

خسته

و من

بی قرار

...

پ ن:: روزگار بدیست نازنین...

و زمستان
بی هیچ ادعایی
دارد قهر میکند با ما
این پیرزنِ خسته و تنها

تهران عزیزم

دلم برایت می سوزد که اینبار

برای هزارمین بار تو را به قتل می رسانند

تهران عزیزم

چقدر دلم برای 30 سال قبلت تنگ است

وقتی که هنوز آسمانت آبی بود و مردمانت

نگران روزمرگی های خود نبودند...

پ ن::

طلا گرمی 422 تومان

دلار 13200

یورو 15100

پوند ... مهم نیست. دیگه به پوند نیازی ندارم

عید اومد98 شروع شدو من یک لیست از هدف های امسالم رو باید تهیه کنم امشب ...پارسال تونستم دو هدف مهم رو شروع کنم و توی مسیرش قرار بگیرم که سال 98 باید تمومش کنم!اینکه قرار بود وزن کم کنم که به پایینترین